0
0
0
s2sdefault

Στην εποχή των δήθεν και των καθωσπρέπει. των ευγενών και των αυλικών„ των έτσι και των γιουβέτσι, ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι καθημερινά τους αδειάζουν και τους γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Είναι η πραγματική όαση στην αρρωστημένη και ψεύτικη κοινωνία που εντέχνως δημιούργησαν κάποιοι για να βολεύονται και να επιπλέουν. Είναι οι νέοι οι οποίοι δημιουργούν αυτή την πανέμορφη εικόνα και δίνουν ζωή στην ετοιμοθάνατη καθημερινότητα μας. Οι μεν με την αμφισβήτηση, τον έρωτα, την αγάπη για τη ζωή και την γενικότερη στάση τους στέλλουν το μήνυμα ότι όλα εδώ πληρώνονται και δεν υποκλίνονται σε κανένα παλιοκερατά όποιος και αν είναι όσο ψηλά και εάν βρίσκεται. Οι δε με την ενέργεια, το γέλιο, τα όνειρα, τον αυθορμητισμό και την αυθεντικότητα τους διαβολοστέλουν όλους αυτούς τους τύπους που προσπαθούν να επιβάλουν απόψεις και νοοτροπίες εκμεταλλευόμενοι τάχατες την ψηλή κοινωνική τους θέση. Στην μικρή μας πόλη τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά και γνωστά σε όλους αφού το άτιμο το χρήμα επέφερε πάμπολλες αλλοιώσεις και διέλυσε κυριολεκτικά τον κοινωνικό ιστό παρασύροντας μαζί του αξίες, αρχές και ιδανικά. Εμείς δεν αντιδρούμε όπως πρέπει και υψώνουμε λευκή σημαία υποχωρώντας και προσφέροντας γη και ύδωρ σε αυτούς. Μάθαμε να δεχόμαστε παθητικά τα πάντα και να φιλοξενούμε στις πλάτες μας όλους αυτούς τους απρόσκλητους επισκέπτες. Η κατάσταση ελέγχεται πλήρως από τα λαμόγια, τους διεφθαρμένους και τους κάθε λογής σφουγγοκωλάριους και έχουμε όλοι ευθύνη. Δεν αρκεί μόνο να το διαπιστώνουμε και να το σιγοψιθυρίζουμε γιατί αυτό τους βολεύει. Δυστυχώς είμαστε άτολμοι και ευθυνόφοβοι. Ποτέ δεν τους γυρίσαμε την πλάτη ούτε τους εξαποστείλαμε. Μέσα σε αυτό το κλίμα λοιπόν της πλήρους επι
κράτησης των κάθε λογής αρχόντων και ασχέτων έρχεται η παρουσία των νέων να ταρακουνήσει τα λιμνάζοντα ύδατα. Τα παιδιά αυτά που ευτυχώς για μας οραματίζονται ένα άλλο κόσμο βρίσκονται απέναντι τους και με τις παλάμες τους τοποθετούν τα πράγματα στη θέση τους. Με τα φάσκελα απαντούν στις προκλήσεις των επιτήδειων και χαζοχαρούμενων επωνύμων. Μακάρι νάχαμε περισσότερα παιδιά γιατί απλά ο κόσμος θα γινότανε ακόμα πιο όμορφος. Η κοινωνία μας θα ήταν ακόμη πιο ανθρώπινη και αληθινή και θα αποτελούσε πραγματικό φωτεινό παράδειγμα. Αυτά τα νέα παιδιά φροντίζουν για όλους εμάς, οι οποίοι δυστυχώς χάσαμε το θάρρος και την τόλμη για την άτιμη την ανάγκη της επιβίωσης και της καθημερινής πάλης για ένα κομμάτι ψωμί. Οι νέοι είναι εδώ και αντικρίζουν τα πάντα με τον δικό τους φακό, αυτόν τον φακό που βλέπει τα πάντα με το ίδιο μέγεθος και χρώμα. Ολοι γι’ αυτούς είναι ίσοι. Και αυτοί που έχουν γεμάτες τσέπες και αυτοί που φοράνε τρύπια παντελόνια. Και αυτοί που φοράνε παπούτσια και αυτοί που μένουν σε τρώγλες. Ολοι οι άνθρωποι είναι ίσοι . Αυτοί που νομίζουν πως αξίζουν περισσότερα παίρνουν την απάντηση είτε με ροκ τραγούδι είτε με παιδικά χαμόγελο. Είναι στιγμές που θυμούμαι το γνωστό άσμα που λέει ζηλεύω τους ροκάδες και τους πιτσιρικάδες και πραγματικά λέω έχει απόλυτο δίκιο ο στιχουργός. Ζηλεύουμε όλοι αυτά τα παιδιά γιατί δεν μπορούμε να τα αντιγράψουμε ούτε να τα παρακολουθήσουμε. Οι συνθήκες και οι συγκυρίες μας γονάτισαν και μας απογοήτευσαν και μείναμε όλοι στο γνωστό σλόγκαν «κρύψε να περάσουμε». Ευτυχώς όμως που οι νέοι δεν κρύβονται αλλά περνούν και στο πέρασμα τους παρασέρνουν και μας. Οι νέοι είναι εδώ και πρέπει να τους διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού.

Πιο διαβασμένα