0
0
0
s2sdefault

Ο τουρισμός αποτελεί εδώ και πολλές δεκαετίες τον βασικό πυλώνα της οικονομίας μας, ειδικά από την δεκαετία του 1980 που ακολούθησε τη καταστροφή λόγο της τουρκικής εισβολής. Η προσοχή της οικονομίας μας στο τομέα των υπηρεσιών ήταν αδήριτη ανάγκη και αποτέλεσε βασικό στοιχείο σωτηρίας και ο τουρισμός είχε τη τιμητική του αφού από τη μια η φιλοξενία της Κύπρου και από την άλλη το εξαιρετικό κλίμα δημιούργησαν ένα πακέτο το οποίο ήταν και ελκυστικό για τους επισκέπτες αλλά και οικονομικά ικανοποιητικό για όλα τα μέρη, επιχειρηματίες και Ανθρώπινο Δυναμικό. Πάνω σε αυτό το γεγονός είχαμε μια διαχρονική εργασιακή ειρήνη πάνω στην οποία βασίστηκε η ανάπτυξη της Ξενοδοχειακής Βιομηχανίας του τόπου μας.

του Αμβρόσιου Προδρόμου

Η ένταξη μας στην ΕΕ το 2004 αλλά και τα αποτελέσματα της τραπεζικής και οικονομικής κρίσης με αποκορύφωμα το 2013, έφεραν ανακατατάξεις στο τομέα των εργασιακών σχέσεων στη Ξενοδοχειακή Βιομηχανία. Παρά το γεγονός ότι η Βιομηχανία δεν είχε υποστεί κάποια μείωση, τουναντίον, η αύξηση ήταν σημαντική ακόμα και κατά τη περίοδο της κρίσης του 2013. Οι εργασιακές σχέσεις έχουν αλλάξει άρδην και οι μονομερείς αποφάσεις για μειώσεις μισθών και κατάργηση θεμελιωδών δικαιωμάτων που αναφέρονται μέσα στη Συλλογική Σύμβαση έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν τεράστια αναταραχή μεταξύ των εργαζομένων αφού έχουν δει ωράρια να καταπατούνται, μισθούς να μειώνονται, την πίεση προς το μέρος τους να αυξάνεται κατακόρυφα, και απολύσεις εν είδη εξαναγκασμού να αποτελούν καθημερινή εξέλιξη. Ο μεσαίωνας αποτελεί πλέον μια πραγματικότητα.

Η Ξενοδοχειακή Βιομηχανία δεν μπορεί και δεν θα καταφέρει σε καμιά περίπτωση να συνεχίσει με αυτούς τους ρυθμούς. Οι τακτικές των Ξενοδόχων, πέραν του γεγονότος ότι τις πλείστες φορές είναι
παράνομες και ξεπερνούν τα ανεκτά ηθικά όρια, είναι παράλληλα και αντιεπαγγελματικές. Η κοντόφθαλμη προσέγγιση δεν μπορεί και δεν θα δημιουργήσει ποτέ τις κατάλληλες συνθήκες υγιούς ανάπτυξης του τομέα. Η προσπάθεια εκμετάλλευσης του ξένου προσωπικού από χώρες της ΕΕ δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει αφού οι περισσότεροι ευρωπαίοι εργαζόμενοι είτε έχουν φύγει πάλι προς τις χώρες τους είτε προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου προσφέρουν σαφώς υψηλότερες αποδοχές.

Οι πρόσφατες αποφάσεις των Δ.Σ. των Συντεχνιών των εργαζομένων στη Ξενοδοχειακή Βιομηχανία δημιουργούν νέα δεδομένα. Οι παραβιάσεις των Συλλογικών Συμβάσεων αποτελούν πλέον αιτία πολέμου με αυτό να σημαίνει ότι όλα τα δεδομένα είναι πλέον στο τραπέζι. Αυτό πρέπει να αποτελέσει μήνυμα τόσο προς τους συνδέσμους των ξενοδόχων όσο και προς το ίδιο το Κράτος αφού το Υπουργείο Εργασίας θα πρέπει να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να μπορέσουν οι εργαζόμενοι να λάβουν όλα ανεξαιρέτως
τα ωφελήματα που απορρέουν μέσα από τη Συλλογική Σύμβαση.

Το μέλλον της Ξενοδοχειακής Βιομηχανίας είναι πλέον στα χέρια των Ξενοδόχων. Μέσα σε αυτούς υπάρχει μια πλειάδα σωστών επιχειρηματιών που αντιλαμβάνονται απόλυτα την ανάγκη να υπάρχει εξειδικευμένο Ανθρώπινο Δυναμικό το οποίο θα πρέπει να απολαμβάνει τα βασικά εργασιακά δικαιώματα. Αυτοί οι επιχειρηματίες έχουν καθήκον να βγουν μπροστά και να πείσουν και τους υπόλοιπους ότι χωρίς ορθή κατανομή των δικαιωμάτων των εργαζομένων δεν μπορεί ούτε να υπάρξει ανάπτυξη αλλά ούτε και να μπορέσει η βιομηχανία να προσελκύσει ντόπιο εργασιακό προσωπικό το οποίο θα δει τη βιομηχανία ως τον τομέα στον οποίο θα αφοσιωθεί. Η εργασιακή ειρήνη δεν αποτελεί επιλογή, είναι αναγκαιότητα. Οι εργοδότες και το Κράτος έχουν τώρα το λόγο…


Πιο διαβασμένα