0
0
0
s2sdefault

ΓΡΑΦΕΙ: ΕΥΗ ΜΑΚΑΡΙΟΥ*

Έχει ο Θεός τη βούληση να εμποδίσει το κακό αλλά δεν μπορεί; Άρα δεν είναι παντοδύναμος. Μπορεί αλλά δεν θέλει; Τότε δεν είναι πανάγαθος. Έχει τόσο τη βούληση όσο και τη δύναμη να το εμποδίσει; Τότε από πού προέρχεται το κακό; Δεν έχει ούτε τη βούληση ούτε τη δύναμη; Τότε γιατί τον λέμε Θεό;
Ακόμη μια τραγωδία …μόλις 16 ετών… … για τους γονείς η μοναδική τους παρηγοριά… η χαρά της ζωής τους …η ελπίδα … το χαμόγελο στο πρόσωπο τους … η Άνοιξη τους… και όμως η Άνοιξη έγινε βαρυχειμωνιά μόλις σε ελάχιστα λεπτά… το χαμόγελο σβήστηκε… θάφτηκε μαζί με το βλαστάρι τους … μαύρο δάκρυ τρέχει ασταμάτητα τώρα στο πρόσωπο τους … μόλις 16 ετών παλληκάρι … εισρόφηση εμεσμάτων και τα αναπάντητα ερωτήματα πολλά. Πάρτι ανηλίκων …ανάμιξη ποτών; Αμάθητο ίσως το παλληκάρι; Η κακιά στιγμή; Έτσι έπρεπε να γίνει; Μήπως ισχύει αυτό που λένε όλα γίνονται για κάποιο σκοπό; Αν αιτία ήταν το ποτό ίσως ήταν για να παραδειγματιστούν τα άλλα παιδιά;
Απάντηση δεν υπάρχει… το αποτέλεσμα μετρά. Μια οικογένεια έχει χάσει το παιδί της έτσι στα ξαφνικά… ένας έφηβος δεν πρόλαβε να ζήσει, δεν πρόλαβε να νιώσει τις χαρές της ζωής… η διασκέδαση κατέληξε σε τραγωδία…
Τι θα παρηγορήσει εκείνους τους γονείς … τι ελπίδα υπάρχει πια γι αυτούς… έχει ζωή ένας γονιός όταν χάσει ότι πολυτιμότερο έχει; Απαγορεύεται η πώληση ποτών σε χώρους διασκέδασης κάτω των 17 χρονών …οι ποινές αυστηρές… ποιος όμως θα δει και θα τιμωρήσει αυτούς που αγοράζουν αλκοολούχα ποτά και δέχονται να σερβιριστούν στο σπίτι τους; Ποίος θα τιμωρήσει αυτούς που πωλούν αλκοολούχα ποτά σε ανήλικους; Ίσως η πώληση ποτών να γίνεται κάπως διαφορετικά για να μην είναι ανεξέλικτη; Ένας έφηβος έχει χάσει την ζωή του από εμετό… δεν υπήρχε ένα άτομο να του παρέχει τις απαραίτητες πρώτες βοήθειες; Ίσως το μάθημα των πρώτων βοηθειών να διδάσκεται με διαφορετικό τρόπο στα σχολεία ; Ίσως τα παιδιά που παρευρίσκονταν στο πάρτι να είχαν τρομοκρατηθεί και δεν μπορούσαν να δράσουν άμεσα; Επιβάλλεται μετά από αυτό το τραγικό συμβάν τα πάρτι να είναι υπό την ευθύνη των γονιών. Ίσως αν υπήρχε κάποιος ενήλικας να μπορούσε να δράσει άμεσα.
Ένα παιδί σε μια τόσο τρυφερή ηλικία έχει χαθεί χωρίς λόγο … πώς να παρηγορηθούν οι άμοιροι γονείς; Τι να τους πεις για να απαλύνεις τον πόνο τους; Η ζωή τους έχει σταματήσει την ώρα που ήχησε στα αυτιά τους το μαύρο μαντάτο …
Και έρχεται το ερώτημα… γιατί ο Πανάγαθος Θεός δεν είχε αποτρέψει αυτή την τραγωδία; Δεν μπορούσε; Άρα δεν είναι Παντοδύναμος; Δεν ήθελε γιατί είχε κάποια άλλα σχέδια; Γιατί να μην μπορούσε αυτό το παιδί να έχει την δυνατότητα να ζήσει να ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωής του και κόπηκε τόσο γρήγορα το νήμα;
Χάνονται τόσο άδικα ανθρώπινες ζωές , ο πόνος των οικείων αβάστακτος… σπίτια ντύνονται στα μαύρα τις πιο πολλές φορές από τα δικά μας λάθη… τρέχουμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα για να συναγωνιστούμε τον θάνατο χωρίς να σκεφτόμαστε τις συνέπειες… και το κυριότερο χωρίς να σκεφτούμε τι αφήνουμε πίσω μας…
Δεν θα γράψω παρηγοριά στους πονεμένους γονείς γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν πρόκειται ποτέ να παρηγορηθούν. Αυτό που εύχομαι είναι ο Θεός να τους δίνει δύναμη να ανέβουν τον δικό τους Γολγοθά…

*Η Ευη Μακαρίου αρθρογραφεί στην τοπική εφημερίδα Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΠΑΦΟΥ 

Πιο διαβασμένα

  • Week

  • Month

  • All