0
0
0
s2sdefault

Με προβλημάτιζε πάντα το γεγονός ότι τουρκοκυπριακές περιουσίες παραχωρούνταν σε μη πρόσφυγες, έστω και αν οι μη πρόσφυγες ήταν ένας Δήμος, μια τοπική Αρχή. Προσπαθώντας να βρω δικαιολογία, έλεγα ότι κανένας πρόσφυγας δεν θέλει αυτές τις περιουσίες, ίσως λόγω θέσης, ίσως λόγω κόστους αποκατάστασης.
Κάποιες φορές βέβαια είδαμε και περιουσίες από τα χέρια προσφύγων να καταλήγουν σε τοπικές αρχές. Το ευρύτερο δημόσιο συμφέρον η δικαιολογία, η αιτιολογία.
Όμως σήμερα όταν ακούω ότι τουρκοκυπριακή περιουσία παραχωρείται στο Δήμο Πάφου για να την δώσει για εκμετάλλευση για να γίνει μία ιδιωτική επιχείρηση λούνα πάρκ, αυτό με βρίσκει κάθετα αντίθετο.
Αυτό ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου, γιατί από σήμερα οι λόγοι δημοσίου συμφέροντος δεν θα είναι η κατασκευή ενός πάρκου, ενός χώρου στάθμευσης, η δημιουργία σταθμού λεωφορείων, κοινωφελών έργων.
Η Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών περιουσιών οφείλει να επαναξιολογήσει την απόφαση της.

ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΝΕΟΦΥΤΟΥ

Πιο διαβασμένα

  • Week

  • Month

  • All