0
0
0
s2sdefault

-Της Τζούλης Χρίστου

Χιονάτες, Σταχτοπούτες, νεράιδες, πριγκίπισσες, Ρομπέν των Δασών, Ζορρό, κακιές μάγισσες, δράκοι παρέλαυναν όλο αυτό το διάστημα από μπροστά μας και μας περιέβαλλαν.  Σκεφτόμουνα, που λέτε, να κατέληγα σε μία από τις τέσσερις πρώτες επιλογές για να μασκαρευτώ, όμως οι γλυκανάλατες εικόνες και καταστάσεις δεν μου ταιριάζουν σαν χαρακτήρα.  Να επέλεγα μία από τις υπόλοιπες;  Πάλι δεν μου βγαίνει, δεδομένου ότι οι δράκοι και οι μάγισσες μπορούν να νικηθούν και δεν είμαι και τόσο σίγουρη για τις προθέσεις όσων δηλώνουν την σήμερον ημέρα ότι μάχονται για το καλό των άλλων.  Πάλι να μην μασκαρευόμουν;  Αφού η συγκεκριμένη γιορτή ανέκαθεν μου άρεσε, δεδομένου ότι οι άνθρωποι διασκεδάζουν πραγματικά τις μέρες αυτές.  Ωστόσο, η περίοδος αυτή δίνει διαχρονικά την ευκαιρία σε κάποιους άλλους να είναι απλά ο εαυτός τους.  Είναι αυτοί οι τύποι που φέρουν μονίμως μία μάσκα στο πρόσωπο από τις πολλές που έχουν στην συλλογή τους, υποδυόμενοι αμέτρητους ρόλους στην καθημερινότητά τους και εφ’ όρου ζωής.  Ποια καθημερινή τους ζωή δηλαδή, που την δική μας ζωή μπερδεύουν και επηρεάζουν.  Αναφέρομαι στους δήθεν φίλους, δήθεν δικούς μας, απλούς γνωστούς, ακόμα και αγνώστους, που διαθέτουν μία ιδιαιτέρως δημιουργική φαντασία, την οποία φροντίζουν να καλλιεργούν συνεχώς, μπας και σκουριάσει, γενικά σε όλους τους δήθεν της ζωής μας. Τα όσκαρ τους λείπουν μερικούς.  Κάτι αγαλματίδια υπάρχουν στην αγορά.  Ας τους δώσουμε ένα να χαρούν και ας μην είναι και χρυσό.  Στα πολύ δύσκολα είναι που θα δεις ποιοι πραγματικά είναι οι αυθεντικοί και ποιοι οι ψεύτικοι.  Μέχρι τότε, μην ξοδεύεστε για μάσκες ορισμένοι και ορισμένες.  Έχουμε και κρίση.

Φυσικά και εάν ακούσουμε την ιστορία από την πλευρά του λύκου, θα είναι πολύ διαφορετική.  Ακόμη και στην περίπτωση που ισχύουν τα όσα γνωρίζουμε από παιδιά, ας μην ξεχνάμε ότι και αυτή η μικρή έχει μερίδιο ευθύνης, καθώς ο λύκος πάντα λύκος ήταν.  Ο καθένας ας κοιτάξει, λοιπόν, το σπίτι του και ας κάνει κουμάντο εκεί και όχι στις ξένες ζωές.

Πάντως, για να εξηγιόμαστε, ούτε τις στάχτες από το τζάκι είμαστε διατεθειμένοι να καθαρίσουμε, ούτε γυάλινα γοβάκια – τα οποία δεν είναι στη μόδα - να φορέσουμε, ούτε να μαγειρεύουμε για επτά  άτομα και να στρώνουμε επτά κρεβάτια, ούτε και να τρέχουμε στα βουνά και στα λαγκάδια για να προστατεύσουμε άλλους, αλλά ούτε και οι θυσίες στα πόδια μας μας αρέσουν.  Μας εκνευρίζουν, θα έλεγα.  Ούτε οι όρκοι και οι ύμνοι μας αρέσουν, παρότι αν και του κλασικού, η φιλοσοφία δεν μας άρεσε.

Όσοι δεν μας συμπαθούν δεν χρειάζεται να υποκρίνονται κιόλας.  

Πιο διαβασμένα

  • Week

  • Month

  • All