0
0
0
s2sdefault

- Της Τζούλης Χρίστου
 

Είναι ποτέ δυνατόν; Να σου συμπεριφέρονται άσχημα και να μένεις; Σοβαρά τώρα.  Δεν έχεις εγωισμό;  Από τον καλό τον εγωισμό, τον εποικοδομητικό, όχι τον άλλο.

Είναι ποτέ δυνατόν να σε κρατάνε στο σκοτάδι και να βλέπεις το φως από την χαραμάδα, να σε μετατρέπουν σε μια άλλη και να μην αντιδράς, να μην σε σέβονται και να σε προσβάλλουν καθημερινά και χωρίς λόγο και αιτία και να το θεωρείς απόλυτα φυσιολογικό κιόλας;  Να με συγχωρεί η χάρη σου, αλλά δεν έτσι είναι.  Δεν σου τα ‘πανε καλά, μάλλον.

Είναι ποτέ δυνατόν να σου ποδοπατούν την αξιοπρέπεια, απλά για να σε χειραγωγήσουν, να σε κάνουν να νιώθεις άσχημα, απλά και μόνο για να νιώσουν οι ίδιοι ότι δεν υπάρχουν άλλοι πιο πάνω από αυτούς;  Ξέρετε, το πόσο άνθρωπος είσαι στην τελική, δεν έχει να κάνει με την δουλειά, το περιβάλλον και τις συνήθειες σου. 

Είναι ποτέ δυνατόν να σου ακυρώνουν ανθρώπους που αγαπάς;  Από ζήλεια, να πω, από κόμπλεξ;  Δεν ξέρω ακριβώς και δεν μπορώ κιόλας να σκιαγραφήσω την ψυχοσύνθεση του καθενός και δεν με ενδιαφέρει κιόλας να σας πω την αλήθεια.

Το δικαίωμα να εισβάλλουν την ζωή μας και να την κάνουν άνω - κάτω εμείς το δίνουμε στους ανθρώπους.  Φταίμε εμείς που δεν βάζουμε όρια και που δεν πετάμε με τις κλωτσιές έξω από την ζωή μας όποιον συμπεριφέρεται άτσαλα και που όταν του μιλάς είναι σαν να μιλάς σε τοίχο.

Στη ζωή σου να κρατάς άτομα που ανήκουν στον ίδιο κόσμο μαζί σου, που δεν θα χρειαστεί να τους εξηγήσεις, που δεν θα θιχτούν εάν δεν τους επιστρέψεις την αναπάντητη κλήση στο κινητό, που δεν θα χρειαστεί να απολογηθείς για την άσχημη ψυχολογία και τα όποια αισθήματά σου, που θα σε «διαβάσουν» χωρίς καν να μιλήσεις, που απλά θα κοιταχτείτε και θα σκάσετε στα γέλια σε κάποιο περιστατικό, γιατί θα έχετε ήδη συνεννοηθεί με το βλέμμα.

Οι άνθρωποί μας πρέπει να είναι ίδιοι με εμάς.

 

 


Πιο διαβασμένα