0
0
0
s2sdefault

ΤΟΥ ΔΡ. ΔΩΡΟΥ ΠΑΦΙΤΗ*

Μέσα σε όλη αυτή την υποκρισία, στον άκρατο λαϊκισμό, στο ασυγκράτητο τάξιμο, στον εκβιαστικό εξαναγκασμό της εξαργύρωσης μιας ευκολίας σε ψήφο, νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας κάποιους προβληματισμούς. Συναισθάνομαι όμως τη δυσκολία του εγχειρήματος γιατί οι όποιες δικές μου λέξεις νιώθω ότι υπολείπονται των δημοκρατικών και διαχρονικών διεκδικήσεων των συμπολιτών μου αλλά και γενικότερα του Κυπριακού Ελληνισμού.

Στο πέρασμα της ιστορίας έρχονται στιγμές όπου η ανοχή και η σιωπή γίνονται μια μορφή προδοσίας. Βαριά λέξη, αλλά δυστυχώς βρισκόμαστε όλοι μπροστά στο δίστρατο της ιστορίας και καλούμαστε να επιλέξουμε μεταξύ του ανεχόμαστε και σιωπάμε ή του να ορθώσουμε επιτέλους το ανάστημα και τη φωνή μας παίρνοντας την τύχη μας και αυτήν των παιδιών μας στα χέρια μας.

Η αλήθεια και η πραγματικότητα της ώρας αυτής είναι υπεράνω αμφιβολίας, αλλά το να μπορέσουμε να κάνουμε την υπέρβαση είναι πολύ δύσκολο. Ακόμα και όταν οι αξίες και τα ιδανικά την ιστορικής μας συνείδησης, μας καλούν να αφουγκραστούμε αυτή την αδιαμφισβήτητη αλήθεια, οι πλείστοι από εμάς το βρίσκουν δύσκολο αν όχι ακατόρθωτο να ανταποκριθούν στο αντιστασιακό κάλεσμα εναντίωσης προς την χειραγώγηση, ψηφοκαπήλευση και γενικότερα εναντίωσης προς το νοσηρό πολιτικό μας σύστημα. Η πολύχρονη και άψογα ενορχηστρωμένη κομματική προπαγάνδα έχει καταντήσει το ελεύθερο ανθρώπινο πνεύμα να μην μπορεί να διαταράξει το ασάλευτο της απάθειας, της προσαρμοσμένης σκέψης και του ληθαργικού εξαναγκασμού.

Ακόμα και αυτοί που έχουν αρχίσει να σπάζουν το φράγμα της σιωπής το κάνουν με αγωνία και δισταγμό, αλλά είναι καθήκον και υποχρέωση των πνευματικών τουλάχιστον ανθρώπων να μιλήσουν, να εξηγήσουν και να καθοδηγήσουν. Πρέπει όμως να το κάνουν με την πρέπουσα ταπεινότητα που αρμόζει στο όραμά μας. Περά από λόγους απλού πατριωτισμού, με ψηλά ιδανικά βασισμένα και εξουσιοδοτημένα από την συνείδηση και βαθιά γνώση της ιστορίας μας. Πρέπει όλοι να είμαστε ευαίσθητοι στην απελευθερωτική καθοδήγηση της ιστορικής αλήθειας που θα μας χαρίσει ένα αμυδρό φως στην καταχνιά και την απελπισία, μακριά από την αγνωσία και την ηθικοπνευματική σύγχυση της εποχής. Όταν επομένως υπάρχει κρίση πνευματική και πρωτίστως ηθική τι κάνεις; Μήπως κάθεσαι με σταυρωμένα τα χέρια η αντλείς δυνάμεις από την εθνική ιστορική σου μνήμη για να μπορείς να βαδίσεις στέρεα και με αυτοπεποίθηση προς το μέλλον;

Αυτό  το άρθρο δεν απευθύνεται σε αριστερούς, κεντρώους η δεξιούς. Δεν απευθύνεται σε δημοσίους, ιδιωτικούς υπαλλήλους η επιχειρηματίες. Δεν απευθύνεται σε καμία πλασματική ομαδοποίηση του κυπριακού ελληνισμού αλλά μάλλον κάνω ένα κάλεσμα αγωνίας και απελπισίας σε όλους εσάς τους ελεύθερα σκεπτόμενους συμπολίτες μου να σπάσετε τη σιωπή, γιατί δεν είναι οι πολίτες που πρέπει να φοβούνται τους πολιτικούς άρχοντες και τις κομματικές ηγεσίες αλλά το αντίθετο. Οι τολμηρές αλλαγές στην ιστορική πορεία κάθε έθνους και κάθε πατρίδας είναι δύσκολες και η ρύση ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός δεν αντιπροσωπεύει επάξια αυτούς τους ιστορικούς σταθμούς. Η αρχή είναι το παν, ειδικά όταν την αρχή της αλλαγής των κατεστημένων την υπογράφουμε συλλογικά, συνειδητά και μέσα από την ψυχή μας.

Θέλω ακόμα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που νομίζω ότι μας έχουν κάνει να το ξεχάσουμε. Την ώρα της ψηφοφορίας όταν πλέον τραβήξουμε πίσω μας το κουρτινάκι είμαστε υπόλογοι μόνο στην συνείδηση μας. Οι φιλόσοφοι της αρχαίας Ελλάδος έλεγαν ότι τις πιο κρίσιμες αποφάσεις ο άνθρωπος πρέπει να τις λαμβάνει μόνος με τη συνείδηση, τη ψυχή και τον Θεό του. Ο λόγος που αναφέρομαι σε αυτό είναι για να σας διαβεβαιώσω ότι ανεξάρτητα από τον βαθμό που θέλετε να εκδηλωθείτε κατά την διάρκεια αυτού το προεκλογικού την κρίσιμη εκείνη στιγμή θα είστε απόλυτα μόνοι. Να θυμάστε όμως ότι θα έχουμε να λογοδοτήσουν για την ψήφο μας, πέρα από την συνείδηση μας και στα παιδιά μας που θα πρέπει να ζήσουν με τις δικές μας επιλογές και θα μας ρωτήσουν για το τί πράξαμε εμείς εκείνη την κρίσιμη στιγμή.

Κλείνοντας θέλω να ζητήσω από όλους σας, όλους μας να σταματήσουμε να επιζητούμε παράγοντες και επώνυμους για να μας συμβουλεύσουν ή μάλλον να μας κατευθύνουν ως προς το τι να ψηφίσουμε και να καταλάβουμε επιτέλους ότι είμαστε όλοι μαζί και ο καθένας μας ξεχωριστά και επώνυμοι και παράγοντες. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι η ψήφος μας έχει την ιδία βαρύνουσα σημασία και θα μετρήσει το ίδιο προς το τελικό αποτέλεσμα με εκείνη του γείτονα, του φίλου και του όποιου επώνυμου. Έχω την εντύπωση πως όλοι αυτοί που θα απευθυνθούν προς εμάς για την ψήφο μας θα το κάνουν με τέτοιο τρόπο που σαν να μετρά πολλαπλάσια η δική τους. Αν λοιπόν βλέπουμε, διαισθανόμαστε και επιδιώκουμε όλοι το ίδιο τότε ας συστρατευτούμε διπλά από ανθρώπους που μας έχουν εμπνεύσει με την διαφορετικότητα, την εντιμότητα, την διεκδικητικότητα τους για να δώσουμε στις 30 Μαΐου 2021 τα σωστά μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις, και να είστε βέβαιοι ότι κάτι θα αλλάξει.

*Υποψήφιος Βουλευτής Πάφου ΕΔΕΚ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

Πιο διαβασμένα